JULIANADORP / ANNA PAULOWNA - “Van jongs af aan ben ik al gek op grote katten. Dat ik nu wekelijks oog in oog met ze sta, is geweldig!” Aan het woord is Gerda van Beek, woonachtig in Julianadorp en vrijwilliger bij stichting Leeuw op landgoed Hoenderdeall in Anna Paulowna. “Het werk bestaat voornamelijk uit schoonmaken van de hokken, maar dat vind ik absoluut niet erg. Het is prachtig om dichtbij de dieren aan het werk te zijn!”

Stichting Leeuw vangt in het complex te Anna Paulowna bedreigde leeuwen, tijgers en andere katachtigen op die - na bijvoorbeeld een circusverleden - een beter leven wordt geboden, met genoeg ruimte om te rennen en spelen. “Op dit moment zijn er veertien katachtigen”, aldus oprichter Babette de Jonge. “Zij verkeren in goede gezondheid. Sommigen zie je ondanks hun hoge leeftijd toch opleven. Wellicht kunnen er een aantal uitgezet worden in Afrika op een groot stuk land, in het semi-wild.” Stichting Leeuw opereert zelfstandig en is geen onderdeel van Hoenderdeall. Het geldt als officiële opvang voor bedreigde katachtigen en is de enige in Nederland.
Stichting Leeuw draait - naast betaalde kracht Rutger de Lange - op vrijwilligers. De stichting is op zoek naar meer mensen die zich belangeloos willen inzetten voor de dieren. Gerda is sinds twee maanden vrijwilliger en is twee ochtenden in de week aanwezig. De hokken schoonmaken, onkruid wieden; ze doet het allemaal met het grootste plezier. “Laatst kreeg ik een lik over m’n hand van een van de tijgers. Dat is toch helemaal te gek? En tijdens het onkruid trekken, waren de leeuwen zo nieuwsgierig; ze liepen over elkaar heen om erbij te kunnen zijn. Ze zijn wat dat betreft erg speels, net als kleine katjes. Eén van de tijgers probeerde ook eens een stuk onkruid - dat precies werd doorkruist door het hek - in de grond te houden door z’n poten erover heen te leggen. Zo van: ‘zie maar dat je ‘m krijgt’. Van dat soort momenten kan ik erg genieten. Maar het zijn naast speelse, ook heel imposante dieren. Een tijdje terug zag ik tijdens het schoonmaken de klauwafdrukken in het dak staan. Dat is toch apart om te zien.”
Ook Jolanda Oerlemans uit Julianadorp is nog niet heel lang vrijwilliger. “Ik ben hier één keer in de twee weken, als m’n man thuis is van varen. Alhoewel schoonmaken geen hobby van mij is, vind ik het ook ontzettend leuk om hier te zijn. Die tijgers om je heen hè... Dat maakt zelf schoonmaken een feestje.” Babette laat weten dat nieuwe vrijwilligers hier wel rekening mee moeten houden. “Het bestaat voornamelijk uit klusjes zoals schoonmaken, onkruid wieden en vlees snijden. Het is niet zo dat je de hele dag katten kunt knuffelen. Het gaat erom dat alles leefbaar blijft voor de dieren. Wel is het mogelijk om - als je er genoeg energie in steekt - een band met de dieren op te bouwen. Een passie voor katachtigen is dan ook belangrijk; anders gaat het snel vervelen.”
Hoofdverzorger Rutger kan nog veel meer extra handen gebruiken. Babette: “Het zou mooi zijn als er zeven dagen per week vaste hulp is. In de toekomst hopen we bezoekers voorlichting te kunnen geven en workshops aan te kunnen bieden. Daar zijn nu gewoon te weinig mensen voor. Wel wil ik benadrukken dat we mensen zoeken waar we ook echt op kunnen rekenen. Wij, maar ook de katten, zijn van ze afhankelijk.” Geen vrijwilliger worden, maar de stichting wel steunen? Het is natuurlijk ook mogelijk om - vanaf twee euro per maand - donateur te worden. “Daarnaast bestaat de mogelijkheid om een kat te sponsoren. Dan betaal je minimaal twintig euro per maand, komt je naam op een bordje aan het verblijf te hangen en kun je de kat opzoeken. Soort adoptie dus, alleen neem je ‘m niet mee naar huis”, besluit Babette lachend. Meer informatie: www.stichtingleeuw.nl.

Gerelateerd

Delen